Marks Duo-Domme sessie - H14

H14 -Eten met een lekker toetje toe

“Je zult vast maar al te graag op je knietjes gaan voor ons nu, of niet soms slaafje?” vroeg Kiwi met honende stem. “Ja meesteres Kiwi, dat wil ik inderdaad graag.” Antwoordde ik naar waarheid, al denk ik dat enkel het woordje ‘Ja’ verstaanbaar was vanwege de gag. Ik merkte op dat mijn mond wel erg droog begon te worden. Normaal gesproken kwijl ik mezelf helemaal onder met zo’n ding in en was stiekem eigenlijk wel blij dat het dit keer niet gebeurde.
“En waarom wil je dat zo graag slaafje?” vroeg Kiwi.
“Omdat mijn kuiten aan het verzuren zijn meesteres Kiwi.” Was mijn antwoord.
“En zeg eens Markje, wiens probleem is dat nu?” vroeg Rosanne met glunderende ogen. “De mijne meesteres Rosanne.” Antwoordde gesmoord en ik sloeg m’n ogen neer. Stiekem blijf ik het toch heerlijk vinden wanneer ik op zo’n manier geconfronteerd wordt met dat ik geen macht heb over mijn gemak of ongemak.
Rosannes sadistische glimlach nam toe. “Inderdaad, want wij vinden het wel schattig om je zo heen er weer te zien wiebelen op de ballen van je voeten. En het is ook grappig om je rechterbeen te zien trillen van de inspanning.” Ze had inderdaad gelijk dat m’n rechter bovenbeen ongecontroleerd was gaan trillen sinds ik voor hen stond. Deels van de inspanning en deels ook van de spanning vermoedde ik. 

Kiwi ging achterover zitten en sloeg haar rechterbeen over haar linker en nam me op. “Nou, op z’n minst laat hij z’n lid zijn werk doen wat het behoort te doen, niet waar Roos?” Rosanne beaamde dit en liet haar hand langs de contouren van mijn erectie achter het kookschort gaan, waar ik zelf maar heel lichtjes wat van voelde. Meteen begon mijn hart sneller te kloppen en mij geilheid naar toe en ik verlangde naar meer seksuele aandacht. 

“Ben je echt altijd zo’n softy voor hem?” Merkte Kiwi op, en trapte lichtjes tegen mijn stijve penis aan, wat een onaangenaam gevoel gaf. “Niet altijd hoor, maar ik heb wel eventjes een klein beetje medelijden met hem.” Antwoordde Rosanne, waarna ze daarna met haar hand uithaalde naar het puntje van mijn stijve penis. Ik vind het zo naar als ze dat doet en m’n gezicht vertrekt bij het vervelende gevoel van die klap. Weer trapte kiwi en weer vertrok mijn gezicht vanwege het nare gevoel. Ik was al bijna het ongemak van die potloden onder mijn voeten kwijt gezien het nare gevoel erg overheersend was.

“Hmmm, zo te zien vind je dit niet zo leuk hè slaaf?” Merkte Kiwi op. Ik schudde mijn hoofd terwijl Rosanne en Kiwi omstebeurt mijn erectie aan het ‘mishandelen’ waren. Toen stond Kiwi opeens snel op, pakte mijn kin beet met haar rechter hand en dwong me haar recht in de ogen aan te kijken. “Niet op haar kwijlen hè kleintje!” Waarschuwde Rosanne spottend, terwijl ze weer sloeg.
“Dat kan je inderdaad beter niet doen slaafje. Maar laat ik even iets duidelijk maken: jij bent hier om mij en haar een plezier te doen. En op dit moment is dat door jou te martelen, te pijnigen en jou ongemak aan te doen. Daar halen wij ons perverse vermaak uit, om jouw gezicht te zien vertrekken en te zien dat je uit alle macht jezelf moet inhouden om de klappen niet af te weren.” Kiwi sloeg met haar linkerhand vlak op mijn gezicht. In een reflex sloot ik m’n ogen en liet ik een kreun gaan. Daarna deed ik weer snel mijn ogen open en keek in de donkere kille ogen van Rosanne. “Dus jij doet gewoon wat wij willen en dat is dat je gaat lijden voor ons. Jij hebt voor de rest niets te willen slaafje. Jij hebt al wat je wilde: 2 dominante dames die gebruik maken van jou. Wees daar maar eens dankbaar om.” Even gebeurde er niets, en toen haalde Kiwi opnieuw uit met haar linker hand. “Ben je doof slaafje? Ik zei dat je dankbaarheid moest tonen naar ons!” siste Kiwi op een scherpe toon. “Sorry meesteres Kiwi. Dank je wel meesteres Kiwi en meesteres Rosanne.” Probeerde ik uit te brengen met de gag in m’n mond.
“Verstond jij een woord van wat hij net zei Roos?” Vroeg Kiwi aan Rosanne terwijl ik haar rechterhand wat strakker om mijn kin voelde. “Nee, niet echt. Ik denk dat hij lui begint te worden.” Merkte Rosanne op en ze sloeg opnieuw op mijn erectie. Weer liet ik een kreun los. “Dank je wel meesteres Kiwi en meesteres Rosanne door mij zo te gebruiken!” Probeerde ik opnieuw. “Kijk, dat lijkt er al meer op.” Reageerde Kiwi en ze liet m’n kin los.

Kiwi keerde zich weer om naar de bank, maar draaide zich toen vliegensvlug weer om en haalde vol uit met haar linker hand in mijn gezicht. Ik zag de klap compleet niet aankomen en voelde hoe mijn hoofd gewoon opzij gedrukt werd en hoe een gloeiende pijn zich over mijn gezicht verspreidde. Ik voelde mijn ooghoeken prikken en voelde hoe mijn ogen vochtiger begonnen te worden. “Wouw, dat was eigenlijk best heerlijk om te doen. Die had je echt niet aan zien komen hè? Gelukkig dat jij graag gebruikt en misbruikt wordt, niet waar slaafje?” merkte Kiwi op en ik zag een grote grijns op haar gezicht. Beduusd keek ik terug en zag dat er een antwoord van me verwacht was en knikte langzaam en twijfelachtig. “Hmmm, dat was niet echt overtuigend. Let’s try that again.” Dit keer haalde Kiwi vol uit met haar rechterhand, en opnieuw voelde ik een withete pijn zich over m’n gezicht wegvloeien terwijl mijn hoofd achteloos opzij geworpen werd. Ik voelde hoe een traan zich los maakte uit mijn ooghoek en langs mijn neus en over mijn lippen rolde. De klap was ongelooflijk pijnlijk en nog eens extra pijnlijk vanwege die gag in m’n mond die al voor enige kramp in m’n kaken was gaan veroorzaken. Opnieuw was ik helemaal beduusd van de impact van de klap en sloot m’n ogen om de pijn te verwerken. Ik bad stilletjes dat er niet nog een klap zou volgen, gezien ik dan waarschijnlijk van de pijn door m’n knieën zou zakken of iets dergelijks. Een moment was het stil, en toen hoorde ik Rosannes stem: “Kiwi, niet doen. Hij zit volgens mij echt op het randje. Laat hem eventjes.” Met die woorden voelde ik nu helemaal de emoties hoog op lopen. Ik voelde hoe in m’n andere ooghoek nu ook een traan ontsnapte en intern voelde ik een gevoel van falen richting Rosanne. Balen dat ik niet meer kon hebben. Ik wilde haar zo graag laten zien hoeveel ik mezelf kan geven voor haar. Ik moest het doen. ‘Je kunt het!’. Met alle inspanning die ik kon oproepen keek ik Kiwi aan en knikte ik zachtjes. Kiwi kijkt me terug aan en vroeg: “Wil je nog zo’n klap voor me incasseren?” Ik voelde m’n lichaam tegensputteren en toch knikte ik zachtjes ja. Nog voordat ik ook mee de kans kreeg om terug te krabbelen haalde Kiwi opnieuw vol uit met haar rechter hand. Opnieuw schoot mijn hoofd opzij en liet ik een schreeuw gaan van de pijn. Ik voelde dat ik nu echt begon te tranen en te snotteren. 

Het duurde eventjes en daarna voelde langzaam de achtergrond wegvallen. Het enige wat zich nog in mijn hoofd afspeelde was de pijn en een soort meditatieve state of mind waar geen gedachtes in opkomen. Ik hoorde Kiwi aan mij vragen of ik er nog 1 voor haar wilde incasseren en bijna automatisch rechtte ik mijn rug en keerde ik me in haar richting. Ik weet niet eens of ik knikte of niet, maar wel dat opnieuw mijn hoofd gekatapulteerd werd. Ik voelde hoe mijn kaken aan het kloppen waren, dat ik warme sporen op mijn gezicht voelde ontstaan van de tranen en hoe steeds verder mijn spieren verzwakten. Steeds minder werd ik me bewust van wat er zich om me heen afspeelde. Het was net alsof er een soort spotlight op ons gericht was en maar net ons drieën wist te omvatten. Daarbuiten was enkel duisternis, een grote leegte en het voelde alsof ik aan het vallen was. Het gevoel van hoe je ingewanden in je buik beginnen te zweven net wanneer je in een achtbaan een duik uitvoert. Ik voel me steeds verder weg vallen in het drukkende duister en er kwam nog maar 1 gedachte in mij op: “Rosanne, vang me op… laat mij niet vallen.”

“Mark… Mark…” Hoorde ik van verre. “Mark, wat is de kleur van onze auto?” Ik herkende de zorgzame stem van Rosanne. “Mark, kom eens naar boven. Wat is de kleur van onze auto Mark?” Ik schudde met m’n hoofd en kreeg een soort koude rilling. Ik voelde hoe de duisternis in een mum van tijd oploste en het drukkende gevoel plaats maakte voor een warm gevoel vanuit mijn borst. “Onze auto is blauw.” Antwoordde ik nog enigszins afwezig. Ik deed mijn ogen open en zag de tv van Kiwi’s ouders en besefte me nu pas dat ik op m’n knieën zat met mijn hoofd op Rosannes schoot. Ik voelde de warme van Rosanne door m’n haar woelen. Ik wilde mijn hoofd optillen om Rosanne aan te kijken, maar de hand bleef op mijn hoofd rusten en dus liet ik m’n hoofd weer rusten op Rosannes schoot. Ik sloot m’n armen om de benen van Rosanne en wilde niet liever dan in haar wegkruipen om te baadden in haar warmte en de geborgenheid. Ik voelde me echt heerlijk klein en ongelooflijk onderdanig. “Welkom terug kleintje.” Merkte Rosanne op en ik beantwoorde haar door heel even haar inniger te omhelzen. “Je weet dat je stopwoorden hebt als het je teveel wordt hè Mark?” Merkte Rosanne op. “Ja meesteres Rosanne. Ik wilde dat je trots op me was meesteres. Heel trots.”
“Ik ben ook erg trots op je kleintje. Je hebt je echt heel mooi gegeven. Maar houd alsjeblieft wel ook je eigen grenzen in de gaten, okey? Beloof je dat kleintje?” Ik knikte en antwoordde met een zacht “Ja meesteres Rosanne.” Ik voelde de warmte in mezelf alleen maar nog groter worden bij het horen dat Rosanne heel erg trots op me was. 

Met mijn hoofd dobberde ik op golven van euforie. Ik voelde me zo ongelooflijk gelukkig en zalig. Ik besef me dat de gag inmiddels verwijderd is en dat mijn mond heel erg droog is. Ik sloot m’n ogen en genoot van hoe ik tegen Rosanne aan zat. Toen voelde ik ook de smalle handen van Kiwi op mijn rug en ze van achter me mijn rug streelde. “Wouw Mark, dat was echt super geil om zo volledig op je uit te mogen halen. Dat betraande gezicht van je dat stil smeekte om genade maar toch gewoon zich aanbood om mijn slagen te ontvangen. Ik heb redelijk m’n gewicht achter die slagen gedaan. Mijn God, want ben jij toch heerlijk zeg!”
Een grote glimlach verscheen er op mijn lippen en ik liet een klein geluidje van plezier ontsnappen. “Ik ben blij meesteres Kiwi. Heel blij.” Merkte ik op. “Het is aan je te zien jongetje. Zweef nog maar even lekker. Over een paar minuten gaan we eten.”

Ik genoot van de warmte en de euforie. Ik was werkelijk dolblij met hoe ik me zo had overgegeven en was daar ook heel erg trots op. Ik genoot van hoe Rosanne door m’n haren aan het woelen was en van het rustgevende strelen van Kiwi. Langzaam werd ik er ook wel bewust van dat ik erg moe begon te worden en dat ik eigenlijk even zou willen slapen. Na een tijdje hoorde ik de wekker gaan. Kiwi gaf me een kus op mijn wang en vertrok naar de keuken. Ik bleef Rosanne innig beethouden en wilde eigenlijk niet weg gaan en ik wilde ook niet dat zij wegging. “Mark, het is tijd om tafel te gaan dekken.” Die uitdrukking voelde als een soort kille vlaag in de warmte waarin ik me bevond. Ik drukte me meer tegen Rosanne aan en vroeg we niet nog eventjes konden blijven zo. “Nee Mark, we…” Begon Rosanne maar ze stopte haar zin en ging weer verder met strelen. Een paar minuten later, wat voelde als veel langer voor mij, moest ik er uiteindelijk toch aan geloven. Ik liet Rosanne los en zag haar opstaan. Ik leunde nog even tegen haar benen aan en stond toen een beetje wankel op. Rosanne sloeg een arm om me heen en samen liepen we naar de tafel toe.

Kiwi had de tafel gedekt voor 2 personen, en een placemat met bord en bestek op de vloer naast 1 van de stoelen gezet. Rosanne nam plaats op de stoel met het bord ernaast en ik ging geknield naast haar zitten, bij de placemat. Kiwi zat tegenover haar. Met z’n allen aten we van de ovenschotel en hij smaakte heel erg. Tijdens het eten zwakte m’n intense onderdanigheid wel een beetje af en af en toe kon ik het niet laten om weer met m’n hoofd tegen Rosanne aan te gaan liggen. Ook kwamen met vlagen weer terug van wat ik daarstraks had doorstaan: het ontvangen van de slagen in mijn gezicht van Kiwi en dat Rosanne er uiteinde er een punt achter had gezet en me geknield naast haar plaats liet nemen. 

Toen we het eten op hadden, had ik een soezerig voldaan gevoel. Rosanne gaf me een kus op m’n voorhoofd en vroeg of ik even wilde afruimen. Met een glimlach op mijn mond deed ik wat er van me gevraagd werd en nam daarna weer dankbaar plaats naast haar. Ik keek even op en Rosanne nam mijn gezicht in haar beide handen en gaf me daarna een liefdevolle zoen. “Ik houd van je kleintje. Je ziet er heel mooi uit zo.” Zei Rosanne en ik voelde mijn hele lichaam weer gloeien van warmte en ik kon een grote glimlach van blijdschap en geluk niet onderdrukken. Ik voelde me helemaal van haar en hield ook zielsveel van haar.

“Schatje, presenteer je polsen aan me.” Sprak Rosanne en vrijwel automatisch plaatste ik m’n polsen naast elkaar in haar richting met de pols omhoog gekeerd. Ik voelde de spanning meteen weer in mijn lijf gieren, want meestal vraagt ze dit altijd als ze m’n polsen aan elkaar wil binden of voor mij als teken ter onderdanigheid aan haar voordat we gingen spelen. Voor mij was dit teken van overgeven een ongelooflijke trigger, ook al had ik het absoluut niet nodig, gezien ik nog steeds heel erg subbig was. Kiwi kwam naast me hurken en pakte 1 van de polsen en begon een touw erom te winden om zo een polsboei te maken waaraan nog een eindje bengelde. Rosanne deed precies hetzelfde met de andere pols met een ander stuk touw dat Kiwi aan haar gaf. Toen wam Rosanne van haar stoel af en begeleidde de twee meiden me naar de koffie tafel waarop onder andere de 2 zwepen lagen. Ze zette me staande bij het korte eind van de tafel. Rosanne ging door haar knieën en pakte nog een stuk touw om mijn rechter enkel van een touwboei te voorzien. Kiwi greep me bij mijn keel beet en voelde hoe mijn ademhaling een klein beetje bemoeilijkt werd en tegelijkertijd mijn erectie deed toenemen. Ze bracht haar gezicht dicht bij de mijne en ik zag weer die kille blik in haar ogen. Dezelfde blik van vlak voor het eten en ik voelde meteen weer een beetje een roes opkomen waarbij mijn omgeving steeds minder belangrijk scheen te worden. “Zit, slaafje” Eiste ze terwijl ze me lichtjes achterover duwde aan mijn keel. Gespannen ging ik zitten en ik merkte dat Rosanne even was gestopt met de boei om de spullen die nog op tafel lagen eraf te halen. Daarna werd ik uiteindelijk met m’n rug plat op de tafel gedrukt door Kiwi en dat maakte me erg gespannen en tevens ook ongelooflijk opgewonden. Ze liet daarna mij keel los en bewoog zich om me heen. Ze trok aan de eindjes touw die aan de polsboeien zaten en maakte deze vast aan de poten van de tafel. Even later had ook Rosanne hetzelfde gedaan met mijn enkels. En zo lag ik gestrekt over de koffietafel met gestrekte armen boven mijn hoofd en gebogen knieën die over het tafelblad uitstaken.

“Ik hoop dat je een beetje zin in een toetje hebt, schatje van me. Eerst gaan we je even opwarmen zodat je net zo heet bent als wij.” Zei Rosanne terwijl ze Kiwi de paardrijzweep toewierp en zelf de flogger oppakte van de vloer. “Daarna gaan we je helemaal hitsig maken, net zoals wij zo ongelooflijk opgewonden zijn van jou zo te misbruiken.” Ging Rosanne verder en Kiwi gaf de eerste slag met haar zweepje die met een lichtelijk pijnlijke steek op mijn borst terecht kwam. “Daarna gaan we aan ons toetje beginnen…” zei Rosanne terwijl ze met de flogger sloeg op mijn linker bovenbeen “… en als je een beetje je best doet mag jij ook een beetje daar wat van hebben.” Opnieuw sloeg Kiwi met de rijzweep, nu op de andere kant van mijn borst. “En als we onze smaakpapillen hebben gelaafd op je, laten we ook onze lusten op je laven.” Een slag van Rosanne volgde op mijn andere bovenbeen. “Dus mocht je je toetje niet hebbe verdiend, kan je ten minste nog genieten van ons tweeën met die heerlijke tong van je.” Met die zin sloegen zowel Kiwi als Rosanne met hun zweep; Kiwi net iets boven mijn linkertepel met een venijnige steek terwijl Rosanne op mijn buik sloeg die ik had aangespannen omdat ik de klap al aan zag komen en een brandend gevoel achter liet.

Het vooruitblik wat Rosanne me geschetst had was heel erg opwindend. Kiwi en Rosanne sloegen vaak om de beurt en af en toen synchroon. Ik voelde pijnlijke steken van Kiwi’s zweep op vooral m’n borst en flanken, al kon ze het ook niet weerstaan om op de binnenkant van m’n bovenarmen te slaan die erg gevoelig waren en dus ook extra pijnlijk aanvoelden. Rosanne richtte zich vooral op mijn benen en buik en wisselde af en toe haar slagen af met of extra harde slagen of door enkel de strengen van de flogger over mijn lijf te trekken wat een heerlijke siddering door mijn lichaam heen stuurde. In het begin bleef ik redelijk stil maar gaande weg begon ik steeds meer geluid los te laten. Ik vind het vaak vervelend om wat van me te laten horen als ik geslagen wordt, omdat het voor mij als zwakte voelt. Maar altijd verlies ik die gedachte als men maar lang genoeg door bleven gaan; en Kiwi en Rosanne bleven voor mijn gevoel erg lang bezig. Mijn huid voelde erg broeierig aan en ongelooflijk gevoelig en leek wel te gloeien. Zelf zat met een leeg hoofd te kermen van de pijn en soms ook weer te genieten van diezelfde pijn.

Toen de dames eenmaal klaar waren met mij ‘op te warmen’, ontdeden beide zichzelf van hun korsetten. Het aanblik van Rosannes naakte lichaam was doorgaans al ruim voldoende om mij ongelooflijk geil te maken en naar haar te doen verlangen, weten van wat er te wachten stond als we eenmaal verstrengeld waren in het ‘worstelen der liefde’. En vandaag was geen uitzondering daarop. Ze kan op z’n bepaalde manier naar me kijken met ogen vol passie en ondeugendheid. Iets wat ik bij haar altijd haar pretoogjes ben wezen noemen. Als ik haar betrapte met pretoogjes en ik was niet in een dominante bui, dan eindigde het tot nu toe altijd in 2 scenario’s: of we hadden geweldige seks of ik smolt voor haar en er bleef een subbig jongetje achter. D’r haar omlijste haar hoofd en streelde zachtjes langs haar borsten, waar haar tepels stijf van stonden. Ze deed haar handen langs haar borsten over haar lichaam glijden terwijl ze op me af stapte. Ik kon het niet laten om even naar haar kruis te kijken, en zag dat deze enigszins rood aangeslagen was. Een kleine glimlach verscheen er op mijn lippen. 

Terwijl Rosanne gehurkt bij m’n benen plaatsnaam en met één enkele vinger rillingen van genot door mijn lichaam heen liet schieten door deze lichtjes over mijn ballen heen te bewegen, zag ik Kiwi die langszij kwam en plaatsnam rechts van me. Voor het eerst leken haar ogen zacht in plaats van kil. Ze plaatste haar hand op mijn borstkas en voor het eerst voelde ik dat haar handen warm aan voelde, zelfs al straalde mijn huid warmte uit vanwege de opwarming van net. Kiwi had kleine borsten maar op een af andere manier hadden ze toch een intrigerende werking op me. Nu ben ik ook echt een categorie ‘borsten-man’ en heb ik doorgaans een zwak voor de wat grotere en goed gevormde vrouwen boezems, maar de kleinere borsten van Kiwi waren voor mij toch erg opwindend. Ik voelde een soort drang om haar tepel in mijn mond te nemen en haar te plezieren, maar ze waren te ver buiten mijn bereik en het geplaagd van Rosanne ondermijnde ook de drijfkracht om de moeite te doen om ze toch te bereiken. 

Rosanne moet vast al mijn ‘hotspots’ aan Kiwi hebben verteld, gezien ik binnen een minuut vol erotische aandacht van de twee dames al helemaal in vuur en vlam gezet was en mijn hoofd was enkel nog maar gevuld met verlangen naar Rosanne. Hoewel Kiwi zeker veel lust in mijn teweeg bracht, bleef mijn liefje toch echt mijn focus van mijn verlangen. Ik wilde haar zo graag. Ik voelde mijn lichaam brandde in verlangen naar haar. Ik wilde haar lippen proeven op de mijne, ik wilde haar borsten in mijn mond en dat ze me hier op deze tafel zou berijden. Maar het bleef niet bij die minuut; ze maakten me helemaal gek en wilde van verlangen dat ik enkel nog maar een bezweet kronkelend lijf voor lust en genot was, dat vastgebonden was op een koffietafel. Gekreun en kleine geluidje verlieten mijn lippen zonder dat ik er nog zelfs maar een klein beetje controle over had. Het bijten van Kiwi in mijn nek, mijn borst of tepels; die enkele vinger van Rosanne die mijn ballen aan het plagen waren; Het gekriebel van Rosannes haar langs de binnenkant van mijn benen wanneer ze voor de zoveelste keer deed alsof ze me ging pijpen of met haar tong gebruikte om een van mijn ‘hotspots’ te triggeren aan de binnenkant van mijn been; de lichtheid waarmee Kiwi mijn borst, buik en gezicht streelde; Alles wat ze deden veranderde me in een seksueel overladen beest dat genoot van wat ze hem aandeden en genoot van de hulpeloosheid die hij had dat hij niets tegen als deze seksuele triggers kon doen.

Toen viel er een luwte in de activiteit van de twee dames. Ik lag hevig hijgend op de tafel en mijn hart ging tekeer. Ik voelde mijn penis net ietsje later kloppen op de maat van mijn hart. Ik zag hoe Kiwi opstond en naar de keuken vertrok en achter in mijn hoofd voelde ik me smeken voor haar om door te blijven gaan. Toen ook Rosanne ophield keek ik haar aan. Ik zag een grote grijns op haar gezicht en ze wist dat ik botergeil was en uitermate gefrustreerd was met dat ze gestopt waren. Met een zucht liet ik m’n hoofd weer terug liggen op de tafel. Ik voelde mijn hormonen door mijn lichaam razen en mijn verlangen naar Rosanne leek buiten proporties groot en bijna onverzadigbaar.

Even later voelde ik opeens iets vreemds op mijn buik: het voelde vochtig en stroef aan en een beetje ruw. Ik keek op en zag dat Rosanne met een washandje bezig was om over mijn buik heen te wrijven. Toen ze klaar was deed ze mijn mond open en legde het washandje erin en liet mij m’n mond sluiten. Het washandje had een lichte hint van zout in het weefsel. En toen voelde ik opeens een intens koude plek op mijn buik, net iets boven mijn navel. Van de schrik zoog ik mijn adem vol lucht en voelde hoe deze koude plek naar mijn rechterzij gleed. “Zit eens stil jij, een bordje hoort niet te bewegen of te klagen als het gebruikt wordt om een toetje op te serveren.” Merkte Kiwi op en duwde de ijskoude ding weer terug op z’n plek. Geschrokken hield ik mijn adem in en voelde hoe de kou zich razend snel over mijn buik wist te verspreiden. “Sorry meesteres Kiwi.” Sprak ik voorzichtig en liet daarbij bijna het washandje vallen. Rosanne had zich inmiddels bij m’n hoofd plaats genomen en ze boog zich voorover waarbij ik even haar borsten over mijn armen voelde strelen. D’r haar omlijste zowel mijn gezicht als de hare en ik zag haar hoofd onderste boven steeds dichter bij komen. Ze trok het washandje uit mijn mond en gaf me een zoen en drukte met haar tong mijn mond open. Ik ontving haar en ik proefde dat haar tong zoet smaakte naar vanille. Toen ze zich terug trok van mijn lippen vandaan, zei ze: “Til je hoofd op kleintje.” Ik deed wat ze van me vroeg en ze deed me een theedoek voor mijn ogen en bond deze achter mijn hoofd af met een knoop. Te drukte opnieuw een kus op mijn lippen en duwde daarbij ook mijn hoofd terug op de tafel, en ik voelde hoe de knoop vervelend op mijn achterhoofd drukte.

Ondertussen had Kiwi nog meer ijs en andere dingen die ik niet kon plaatsen op mijn buik en borstkas gelegd. De kou had me inmiddels al heel erg overmand en ik voelde ook dat mijn erectie afgenomen was vanwege de kou. Mijn geilheid was er niet minder op geworden, gezien de intense sensaties van de kou en van hoe de twee dames van mijn lichaam aten me heel erg opwonden. Uiteindelijk was ik ook totaal van de schrik bekomen van de kou dat ook mijn erectie weer toe begon te nemen. Nu ik die blinddoek voor had, leken de sensaties allemaal nog intenser. Ik voelde hoe druppels gesmolten ijs van mijn buik zich over mijn lichaam een weg omlaag zochten. Ik voelde de lippen van de dames als ze iets van mijn lichaam af aten of een lange streek van een tong die voorkwam dat er een druppel ijs op de tafel terecht kwamen. Op een gegeven moment werd het washandje verwijderd uit mijn mond. Heel af en toe voelde ik een koude vochtige vinger op mijn lippen en toen ik daarop ging zuigen proefde ik een beetje van het ijs: vanille, chocolade en aardbei kwamen voorbij. Maar heel af en toe ook een vinger die in een onbekende siroop heeft gezeten en zelfs ook af en toe een ongelooflijk zure vinger van eentje die in citroenzuur heeft gezeten. Die smaak herken ik uit duizenden, omdat Rosanne het vaak leuk vind om me op die manier te verrassen met zo’n intense smaak. Heel af en toe voerde een van de twee dames me een stukje fruit. Ik proefde kers, perzik, banaan en volgens mij ook druif, al wist ik dat laatste niet helemaal zeker. Vooral de kers vond ik erg leuk en stiekem ook wel geil omdat mij opgedragen werd op de pit op het puntje van mijn tong te laten balanceren tot een van hen het daar weg haalde. Op een of andere manier had dat wel iets erotisch voor mij, iets spannend. 2x werd ik ‘getrakteerd’ met een stuk citroen ik die ik in z’n geheel moest leegzuigen. En toen kwam het laatste langs wat ik ook uit duizenden herken. Ik herkende de weeïge, zurige geur al meteen toen de vinger op m’n lippen kwam, en toen ik het vochtige, beetje crèmeachtige goedje met licht zurige smaak van haar vinger af likte, wist ik hoe laat het was. Het werd tijd voor de ‘onze lusten laven’ gedeelte van wat Rosanne me had verteld.

Naar mijn idee nam eerst Rosanne positie op me maar dat kon ik niet meer met zekerheid zeggen. Ze trok mijn hoofd omhoog en begroef het in haar vagina. Ze smeerde eventjes haar geilheid over mijn gezicht en droeg me op om mijn tong te laten werken. Opnieuw vertoonde ik mijn bef-kunsten aan beiden dames en moest meerdere malen vechten voor mijn zuurstof wat mijn geilheid alleen maar deed toenemen. Toen ik de lusten van de eerste had weten te verzadigen, nam de tweede dame haar positie over. Nu wist ik zeker dat de eerste Rosanne was, gezien ze nu met mijn penis en perineum begon te spelen. Weer met enkel een plagerige vinger. Het leidde erg af, en Kiwi spoorde me aan om me meer te concentreren op wat ik behoor te doen. Uiteindelijk wist ik ook haar van een orgasme te voorzien door ook net als bij de vorige keer aan haar clitoris heuvel te gaan zuigen en mijn tong over haar zurig smakende vlees te bewegen.

Toen liet Kiwi mijn hoofd los en deze viel op de tafel. De klap werd gedempt door de knoop van de blinddoek, al was dat ook niet echt een aangenaam gevoel. Opnieuw haalde Rosanne de washand over mijn lichaam en ontdeed Kiwi mij van de blinddoek. Ze gaf me een tedere kus op mijn lippen en was compleet verrast van de zachte kant die ik nu zo van haar te zien kreeg. Ik wist echt niet meer wat ik van haar kon verwachten.

Rosanne kwam nu naast me plaats nemen en ik keek ik haar mooie grijze ogen. Ze glimlachte naar me en ik glimlachte terug. Ze streelde mijn wang en ik merkte dat Kiwi mijn bondage weer losmaakte. “Zeg eens kleintje van mij. Kiwi heeft een leuke afsluiter voor je bedacht, iets wat we niet thuis, het mijne of de jouwe, zouden kunnen doen. Maar ik moet je er ook bij zeggen dat het je waarschijnlijk erg zwaar zal vallen gezien je vast en zeker helemaal uitgeput bent. Wil je dit laatste beetje nog ondergaan?” Ik voelde een warme golf door mijn lichaam gaan. Op momenten als deze besef ik hoe goed ik het heb bij haar en hoeveel ik van haar houd en hoeveel ik voor haar wil geven wanneer ik ongelooflijk geil en onderdanig ben. 

“Mijn mooie meesteres, voor jou zal ik ook dat laatste beetje ondergaan. Ik wil me helemaal geven aan je, tot het moment dat ik van vermoeidheid in elkaar stort meesteres. Alles, omdat ik zoveel van je houd en jij altijd zo goed voor me bent.” Sprak ik naar waarheid en ik voelde zoveel genegenheid naar haar.

Marks Duo-Domme sessie - H13

H13 - Tijd om te koken

Ik kreeg zo’n donkerbruin vermoeden dat ik diegene ging zijn die in de keuken moest staan. Het is niet de eerste keer dat Rosanne me in de keuken heeft gezet, en zal vast ook niet de laatste keer zijn vermoed ik. Ik besloot nog even te genieten van de tijd die ik nog in Rosanne’s armen kon blijven liggen, terwijl ik zag dat Kiwi naar een kast toe liep en daar wat in begon te rommelen. Even later kwam Kiwi weer uit te kast vandaan en hield een rode balgag in haar rechterhand, die ze een beetje uitdagend heen en weer wiebelde. Ze liep weer terug en ging voor me staan. Ik deed mijn mond alvast open en ik liet Kiwi de gag indoen. Ze trok mijn hoofd aan mijn haren omloog en gespte de gag op z’n plek. Toen hoorde ik een zacht klik geluidje, waarna Kiwi mijn hoofd achterover trok om een bandje onder mijn kin te bevestigen. Toen Kiwi daarmee klaar was, hield ze even trots een chromen sleuteltje voor mijn ogen, waarna ze deze wegstopt bij haar borsten in haar korset.

De gag bevestigde mijn voorgevoel. En ik moest toegeven dat ik het een slim idee vond van Kiwi om een gag te gebruiken die op slot kon. ‘Dat moet ik zelf maar eens onthouden.’ Dacht ik bij mezelf. Toen voelde ik Rosanne’s vingers in mijn zij prikken en in een reflex schoot ik omhoog terwijl ik onbewust een gesmoord gilletje liet ontsnappen. Rosanne prikte me nog twee maal, waardoor ik uit reflex besloot van haar schoot te gaan en te gaan staan. 

Kiwi kwam ondertussen met een stuk touw aanzetten. “Stil staan slaafje.” Gaf Kiwi mij als opdracht en ik besloot maar te blijven staan waar ik stond. Rosanne kwam van het bed en liep naar haar speltas, terwijl Kiwi het stuk touw een aantal keer om mijn ballen heen wond en deze vervolgens vast knoopte. Ze had nog ongeveer een meter over, dat ze maar gewoon liet hangen. Kiwi nam de leren boeien aan die Rosanne aangaf. De dames voorzagen mijn polsen en enkels van leren boeien en op elke boei ging vervolgens ook een slotje. Vervolgens haalde Rosanne nog vier korte stukken touw uit de tas, terwijl Kiwi de flogger en haar rijzweep pakte. Beide keken even glunderend naar me, waarna Kiwi de kamer verliet en Rosanne het stuk touw, dat aan mijn ballen vastgemaakt was, pakte. Ze trok er eventjes aan en er schoot een zachte doch scherpe pijn in mijn onderbuik.

“Kom op slaafje, het wordt tijd om eten voor ons te gaan maken.”

Ik volgde Rosanne, die mij voorging de trap af. Ik nam even snel de omgeving in me op terwijl we langs het metalen rek liepen waar de jassen aan hangen. Het rek waar ik aan het begin van de middag aan vast geketend was. Opeens schiet er een gedachte binnen: ‘In hoe verre zou er inkijk zijn in de keuken van Kiwi? Of de woonkamer?’ Ik blijf even vertwijfeld staan op de laatste trede van de trap, maar Rosanne loopt resoluut door. Een scherpe pijn in mijn onderbuik herinnerd ervoor dat ik beter niet kan blijven stilstaan en ik loop enigszins beschaamd de woonkamer van Kiwi in.

De woonkamer van Kiwi bestaat uit een stel banken in de hoek, maar daarvoor een houten koffietafel met 4 poten.  Boven de banken hangt een schilderij van een roos, in een bruin-wit contrast. Tegenover de banken staat een HD tv op een kast, waar allemaal boeken en tijdschriften in staan. Een stel beige hangende lamellen hangen voor de ramen die op de tuin uitkijken, waar ik stiekem wel blij om was. Verder waren er in de kamer een aantal lampen, nog een boekenkast en een eettafel en stoelen voor 6 personen. Eigenlijk wilde ik wel weten waar de ouders van Kiwi heen waren, maar dat was onmogelijk, dus liet dat idee weer varen.

In de keuken, die uitloopt in de woonkamer, staat Kiwi spullen uit kastjes te halen en op het aanrecht te plaatsen. Ik zie de flogger en rijzweep, die tevens op het aanrecht liggen. Dan zie ik Rosanne voor me verschijnen en zie dat ze een beetje sadistische lach op haar gezicht heeft.

“Houding!” Commandeerde ze mij. Ik plaatste mijn onderarmen op elkaar achter mijn rug, rechtte mijn rug en zette mijn voeten op schouder breedte. Terwijl ik dat deed, voelde ik de koele metalen onderdelen van de polsboeien een klein beetje in mijn rug prikken. Rosanne keek goedkeurend, streelde mijn wang en sloeg vervolgens met vlakke hand langs mijn gezicht, wat een lichtelijk pijnlijk gevoel achter liet. Ik zag Rosanne omdraaien en de rijzweep van het aanrecht pakken.

Ik keek even de keuken in en ik zag dat de raampjes bij de keuken voor een deel voorzien waren met een materiaal dat het glas een dof en gezandstraald uiterlijk gaf. Toch was het wel mogelijk voor iemand die bij het raam stond, zo de huiskamer in te kijken. Toen ik dat besefte, begon ik me erg ongemakkelijk te voelen.

Rosanne kwam terug en ging voor me staan en liet het uiteinde van de rijzweep langzaam langs de binnenkant van mijn rechterbeen omhoog glijden. “Jij gaat je voor de volle honderd procent inzetten voor het eten, niet waar klein jongetje?” zei Rosanne met een zwoele, plagende stem. “Ik wil dat je zo je best gaat doen, dat Kiwi ziet dat je niet alleen goed bent voor je orale kunstjes, maar dat je ook nog iets anders kan dan dat. Ik wil dat je laat zien waarom ik trots op je kan zijn.” Het uiteinde van de zweep was nu op mijn ballen geplaatst, die nu heel lichtjes heen en weer gewiebeld werden door Rosanne met de zweep. “Je wilt toch graag dat ik trots op je ben, niet waar Markje?”

Die woorden deed mijn bloed enkel harder stromen en ik voelde de hormonen gieren door mijn lijf. Ik wilde graag zeggen hoe graag ik haar blij wilde maken, maar de gag voorkwam dat er ook maar één zinnig woord uitgesproken kon worden. Dus ik knikte rustig naar Rosanne en bleef haar aankijken, in de hoop dat ze in mijn ogen de wil kon zien om mezelf in haar ‘good graces’ te zetten. Zeker na die ene mindfuck.

“Mooi zo.” Reageerde Rosanne goedkeuren, en tikte even twee keer met de zweep op mijn ballen, voordat ze de zweep weer langzaam ophoog langs mijn penis trok, en op het uiteinde ervan stil deed liggen. “Maar ik weet dat het koken voor jou niet uitdagen genoeg is, dus ik geef je nog wat extra’s om je bezig te houden. Drie hele simpele opdrachtjes voor je. De eerste opdracht is dat je te allen tijde moet blijven staan tijden het koken. Dus je mag niet zitten, liggen of iets dergelijks. Is dat begrepen jonge man?”

Ik knikte van ja. Rosanne ging verder. “Ten tweede wil ik dat wanneer het gerecht in de oven staat, je ons van dienst zal zijn. Dus nadat je de wekker hebt gezet, kom je naar ons toe en blijf je dus niet in de keuken hangen. Is dat ook duidelijk?”

Opnieuw knikte ik dat ik het begrepen heb. Toen vertelde Rosanne mijn laatste opdracht, en dat deed ze terwijl ze constant op het uiteinde van mijn penis bleef tikken, wat een nare pijn was waar ik al mijn wilskracht voor nodig had om niet weg te bewegen. “En ten laatste, je derde en meest belangrijkste opgave. Ik wil… dat jij… te allen tijde… mijn penis… stijf houdt. Elke opdracht die je niet weet te volbrengen, levert je straf op. En ik denk dat je ondertussen wel genoeg hebt gehad en dat je vast nu uiterst je best zal gaan doen voor mij, niet waar lief klein jongetje?”

Met een vertrokken gezicht knikte ik opnieuw en was daarna erg opgelucht toen Rosanne was gestopt met slaan. Terwijl Rosanne zich omkeerde en wat in Kiwi’s oor fluisterde, zag ik de spullen die Kiwi klaar had gelegd voor wat ik moest koken. Ik zag macaroni, een glazen kom, boter, verpakkingen van spinazie àla crème, zalm, twee preien en kaas op het aanrecht. Ik was blij dat ik daar zeker wel iets lekker mee kon maken. Ik heb wel eens eerder daar een lekkere ovenschotel van gemaakt voor Rosanne. Ik merkte dat mijn erectie af begon te nemen en besloot om even mij ogen dicht te doen en wat opwindende gedachtes door mijn hoofd te laten razen.

Toen ik mijn ogen weer open deed zag ik Rosanne in een laatje iets zoeken en zag ik dat Kiwi op me af kwam. Ze tikte met haar vinger op het puntje van mijn neus en zei: “Even jouw outfit pakken, slaafje van ons.” Even later kwam ze terug met een kookschort en Kiwi deed deze lichtblauwe schort van plastic bij me om. Ik voelde hoe het koude plastic op het puntje van mijn stijve penis terecht kwam en het voelde het schort mijn penis heel rustig omlaag wil brengen. “Hmmm, dat ziet er eigenlijk belachelijker uit dan ik me had voorgesteld.” Merkte Kiwi op met een brede grijns. “Ik zou me echt dood schamen als ik in jouw schoenen had gestaan. Dat mensen je stijve zo kunnen zien aan hoe je schort zo uitsteekt.” Kiwi pakt mijn kin beet en in zette me schrap voor een klap in mijn gezicht. “Houd je hem wel schoon?” Spotte ze, waarna de mijn gezicht wegduwde, en vervolgens de speeltjes van het aanrecht pakte en naar de bank ging.

Enigszins opgelucht probeerde ik recht voor me uit te kijken, zoals ik dat moet volgens Rosanne’s commando. Ik zag dat Rosanne een stel elastiekjes, plakband en 2 potloden had gepakt en naar me toe kwam. “Zo zo, na 5 minuten nog steeds een erectie? Normaal gesproken duur jij nooit zo lang.” Hoonde Rosanne met een plagerige stem. Hoewel ik het compleet niet met haar eens was, voelde ik wel een golf van schaamte over me heen vloeden, iets wat ik compleet niet had verwacht. “Agh, en dan ook nog eens rode wangetjes krijgen. Kan mijn kleine jongetje zijn belofte aan mij nakomen denk je?” Ik knikte van wel en gaf een onverstaanbaar antwoord dat ‘Ja meesteres Rosanne’ had moeten zijn.

Terwijl ik dat zij, voelde ik een ongelooflijk scherpe pijn doordat Rosanne met haar wijsvinger hard omlaag duwde net achter het sleutelbeen van mijn linkerschouder. Ik liet een schreeuw ontsnappen en liet me automatisch door mijn knieën zakken om aan de pijn te ontkomen. Pijnlijk kwam ik neer op de vloer met mijn knieën en ik schaamde me dat ik het commando van Rosanne had gebroken omdat de pijn me teveel was. Het voelde alsof ik mijn Rosanne tekort kwam. Ze greep me bij m’n haar beet en trok mijn hoofd naar de vloer en ik voelde dat mijn lichaam zich voorbereidde voor nog meer pijn voor de straf die ik vast nu zou ontvangen. Maar de pijn bleef uit. Ik bleef heftig ademen door mijn neus terwijl ik met mijn hoofd op de vloer lag met mijn billen hoog de lucht in. Ik hoorde dat Rosanne met plakband bezig was en voelde hoe ze het om mijn voeten wond.

“Zo, dat moet wel voldoende zijn. Opstaan jongetje en beginnen met koken. Vanaf nu mag je alleen nog maar staan, begrepen?” Zei Rosanne terwijl ze met de vlakke hand op mijn rechterbil sloeg. En krabbelde onwennig op en toen ik rechtop ging staan, voelde ik een gedempte pijn in de hielen van mijn voeten. In een reflex ging ik op mijn tenen staan en keek ik waarop ik was gaan staan. Maar ik was niet op iets gaan staan. Rosanne had onder elke hiel een potlood bevestigd met tape. ‘Damn you Rosanne, zomaar ga je mijn ideetjes stelen!’ Bedacht ik bij mezelf, en volgens mij kon Rosanne deze gedachte in mijn ogen lezen. Ze gaf even een speelse knipoog, en wees richting de keuken. “Hop hop, niet zo dreutelen kleintje. We hebben honger.” Voegde ze eraan toe.

Ik liep op mijn tenen de keuken in terwijl ik hoorde dat Rosanne en Kiwi in gesprek raakte over wat ze voor toetje wilde. Het feit dat mijn eigen plannetjes eens tegen mij gebruikt werden gaf mij eigenlijk wel een kick, waardoor mijn erectie weer toenam. Ik was al bijna mijn derde opdracht vergeten, dus probeerde mijn hoofd te vullen met opwindende gedachten en fantasieën terwijl ik het gerecht klaar ging maken. Dit was de eerste keer dat ik pasta aan het koken was terwijl in mijn hoofd ik op verschillende manieren door Rosanne op mijn plek werd gezet. En terwijl ik met het koken bezig was, probeerde ik te bedenken waarom de twee dames zo aan het giebelen waren. Ik voelde hun blikken op mij brandden, al wist ik niet precies wat ik daarvan moest denken. Of die blikken bedoeld zijn voor de plannetjes die ze aan het bekokstoven waren, of juist voor de plannetjes die ze al hadden uitgevoerd. Gelukkig voedde die bekeken gevoel mijn eigen opwinding, dus ik nam het maar voor lief. 

“Nee slaaf, niet leunen op het aanrecht!” Hoorde ik Kiwi roepen. “Gewoon op je eigen krachten blijven staan.” Ik voelde me betrapt en bracht mijn gewicht van mijn handen, die ik tijdens het snijden van de prei gebruikte om het brandende gevoel in mijn kuiten te verlichten. Terwijl ik mijn gewicht terug zette, ging ik weer op de potloden staan en voelde de gedempte pijn in mijn hielen. Terwijl ik bezig was met de laatste hand aan de ovenschotel te leggen, begon ik steeds meer last te hebben van de verzuring die optrad in mijn kuiten en dat ik steeds vaker en langer op de potloden begon te staan. Toen ik het gerecht in de oven wilde zetten, merkte ik op dat ik een grove fout had gemaakt. Ik was vergeten de oven voor te verwarmen. Ik vervloekte mezelf mentaal en ik hoorde de dames achter me opeens hard in de lach schieten. ‘Ze wisten het blijkbaar al de hele tijd’ verzuchtte ik mezelf en ik snapte opeens waarom ze constant naar me aan het kijken waren.

Ik probeerde de tijd te doden door meer te gaan focussen op seksuele fantasieën in plaats van de stomme fout die ik had gemaakt. Dat wilde niet helemaal lukken, omdat een aantal keren Rosanne of Kiwi mij honend op mijn fout wezen en dat het niet zo slim was. Ik baalde er wel van, niet alleen omdat ze me redelijke tuk hadden met hun geplaag, maar ook omdat ik mijn staande situatie behoorlijk pijnlijk begon te vinden. En door mijn eigen toedoen had ik de situatie enkel nog vervelender gemaakt. 

Na 5 minuten was de oven voorverwarmd, waar ik ongelooflijk dankbaar voor was, en deed ik de ovenschaal in de oven. Met een gelaten zucht deed ik de deur van de oven dicht, zette ik de wekker op 25 minuten en bewoog ik me ongemakkelijk richting de twee dames. Rosanne en Kiwi keken me met een veelbetekende grijns aan en ik keek even naar de flogger en rijzweep die op te tafeltje lagen en de stukken touw ernaast.

Marks Duo-Domme sessie - H12

H12 - Vergeving?

Met moeite keek ik weer naar Rosanne. Ik verzamelde mijn moed bij elkaar. “Roos…” begon ik ongemakkelijk en meteen sloeg Kiwi met de rijzweep op mijn achterwerk.
“Toon eens respect klootzak!” snauwde Kiwi.
“Sorry, meesteres Kiwi. Sorry…” Bracht ik beschaamd uit. Het duurde even voordat ik een tweede poging ondernam. “meesteres Rosanne, ik…” Begon ik opnieuw, en beet even op mijn onderlip. Het branderige gevoel in mijn ooghoeken was ietsje sterker geworden, net als de brok in mijn keel. “Ik wist niet… Waarom heb je het nooit gezegd?” Ik keek haar vragend aan. Het enige wat ik zag, was een treurig gezicht. Ik kreeg geen antwoord van Rosanne. “Het is echt niet mijn bedoeling om je pijn te doen Rosa…”
“meesteres Rosanne slaaf! Verdomme, kan je dan echt niets goed doen!” Snauwde Kiwi terwijl ze mijn zin doorbrak met opnieuw een haal van haar rijzweep. 

Ik beet op mijn tanden en probeerde geen geluid te maken. “Ik wilde u echt geen pijn doen meesteres Rosanne. Echt waar niet.” Zei ik langzaam, elk woord nu goed overwegend, bang dat Kiwi opnieuw zou ingrijpen. “Ik hou zielsveel van j… u, zielsveel. U betekent zielsveel voor me, meesteres Rosanne.” Ik zag dat Rosanne zich ging verzitten op het bed, al bleef haar blik nog steeds triest. Ze keek mij nu opnieuw aan en daar was ik blij om. “Ik wil u echt niet kwijt. Ik wil a…” vervolgde ik, maar Kiwi plaatste haar voet op mijn schouder en duwde me met kracht opzij waardoor ik languit op de grond eindigde.

“Het is niet te geloven!” Tierde Kiwi terwijl ze op mijn hand ging staan en steeds meer gewicht daarop plaatste. Wat een ongelooflijk onaangenaam en pijnlijk gevoel is. “Ik… ik… IK! Dringt het niet tot je domme kop door dat het niet om jou gaat? Het gaat hier om mijn vriendin jij klootzak, om Rosanne! Wat jij haar hebt aangedaan! Zelfs nu je maar één kans krijgt om het goed te maken, om je relatie met haar te redden, is het enige waar je aan denk: jezelf!” Kiwi staat even met haar volle gewicht op mijn hand en ik verrek van de pijn en bijt bijna mijn tanden kapot. Daarna stapt ze van mij hand af. “Je maakt me misselijk, kut jong! Jongens als jij zijn Rosanne niet waard!”

Niet alleen mijn hand deed pijn, mijn hart leek wel verscheurd te worden. “Genade.” Zei ik zwakjes. “Rood.” Ik kon het niet aan. Ik voelde hoe tranen langs mijn wangen omlaag liepen. ‘Dit kan geen spel meer zijn wat Kiwi aan het doen is! Ze staat gewoon mijn relatie met Rosanne naar de klote te werken! Zo los je dit soort dingen toch niet op! Hoe kan Rosanne dit toestaan?’ Dacht ik bij mezelf. Met moeite keer ik omhoog en zag dat een nog triester gezicht van Rosanne. 

“Dacht je werkelijke dat je hiervoor een stopwoord kon gebruiken?” Riep Kiwi terwijl ze weer op me af kwam. Ze greep me bij mijn haar en trok mijn gezicht pijnlijk van de grond af. “Laat ik even heel duidelijk zijn jongetje, dit is geen spelletje meer. Dit is hoe ik opkom voor mijn vriendinnen. Kijk naar haar!” Ze draaide mijn gezicht in de richting van Rosanne. “Smeek om vergiffenis of sodemieter nu meteen mijn huis uit. En laat ik even meteen duidelijk maken, dat ik je dan ook zeker nooit meer wil zien. Want ik sla je helemaal kapot, so help me God!”

Mijn gedachten waren gevuld door gemixte gevoelens. Ik was ongelooflijk bang voor Kiwi. Mijn instinct schreeuwde om door de deur naar buiten te rennen, te vluchten van Kiwi. Maar diezelfde angst pinde me op de plek waar ik was. Want ik wilde mijn relatie met Rosanne redden, koste wat kost. En ondanks de angst voor Kiwi, voelde ik ook een agressie opbouwen naar Kiwi. Ik kon haar bijna wel naar haar keel vliegen, enkel hield ze me zo beet dat ik haar nu niets kon maken.

“Wat gaat het worden tering jong?” Snauwde Kiwi.
Het duurde even, maar uiteindelijk sprak ik moeilijk: “meesteres Rosanne, ik smeek u mij te vergeven. Ik heb u vreselijk behandeld en daar heb ik zoveel spijt van.” Ik voelde een lichte ontlading en ik de zinnen gingen als vanzelf snikkend over mijn lippen. “Woorden komen tekort om te beschrijven hoe schuldig ik me voel. Mijn hart voelt aan alsof het op het punt staat kapot te gaan… in duizend stukjes. Ik kan de gedachte om jou te verliezen niet aan Roos, ik hou zoveel van je. Ik wil er alles, echt alles aan doen om mezelf te veranderen. Om te redden wat we hebben. Roos, ik smeek je. Ik hou van je werkelijk waar. Please, forgive me.”

“Mark, kom maar. Ik vergeef je. Kom.” Zei Rosanne terwijl ze haar armen voor me opende. Meteen liet Kiwi mij los en ik sloeg mijn armen om Rosanne’s nek heen.
 “Roos, ik schaam me zo.” Bracht ik snikkend uit. “Het was nooit de bedoeling van mij geweest om te kwetsen. Nooit.”
“schhhh…” suste Rosanne me, en begon me over mijn hoofd te aaien. “Ik weet het Mark. Ik weet dat het niet je bedoeling is geweest. Draai je om en kom tegen me liggen, schatje van me.”

‘Schatje?’ bedacht ik me verward. ‘Hoe kan ze in hemelsnaam zoiets zeggen na wat er net is gebeurd?’ Ik keerde me om en liet me in Rosanne’s armen sluiten. Ik legde mijn hoofd tegen haar schouder. Toen zag ik iets wat helemaal niet in mijn belevingswereld paste. Ik zag Kiwi tegenover me staan. Ze had een gigantische grijns op haar gezicht. Ik voelde boosheid opkomen.
“Hoe kun je in hemelsnaam zo staan te grijnzen, bitch?” Brieste ik naar Kiwi. “Kick je er soms op om relaties kapot te maken! Ben je niet helemaal lekker ofzo!”

Tot mijn grootste verrassing werd de grijns van Kiwi alleen nog maar groter. Ik kon er met mijn gedachten niet meer bij. ‘Hoe kan ze nu nog meer gaan zitten lachen?’ Vroeg ik bij mezelf af.
“Schhhh Mark, rustig maar. Er is niets aan de hand.” Zei Rosanne sussend.
“Ik sta te grijnzen, Mark, omdat het ongelooflijk geil vond om je zo te zien. Die tranen in je ogen, die verslagen blik.” Antwoordde Kiwi mij geamuseerd. “En ik ben niet de enige die net heerlijk van die traantjes van jou heeft genoten.”

Nu snapte ik er helemaal niets meer van. Kiwi leek nu een en al blijheid, niet die bitch die ze vijf minuten geleden was. Ze keek me glunderend aan, leunend op het bureau met haar armen over elkaar. Ze keek bijzonder voldaan. Ik keerde mijn hoofd om, zodat ik Rosanne’s gezicht kon zien. Toen zag ik dat zij ook een glimlach op haar gezicht had. “Hoe… Waarom lachen jullie zo?” Bracht ik verward en nog steeds een beetje snikkend uit.
“Nou, eigenlijk heb ik je altijd al eens willen confronteren met die grapjes van je. Want soms zijn ze wel erg vervelend. En soms doen ze inderdaad wel eens pijn.” Ging Rosanne van start. “En ik wist dat ik op deze manier zeker weten tot je door zou dringen. Dat was een ideetje dat ik kreeg onderweg. Daarom dat we vanochtend ook zo lang weg bleven, zodat ik dit onderdeel van ons spel kon voorstellen.”
“En je wilt niet weten hoe graag ik zo’n bitch had willen uithangen.” Haakte Kiwi in. “Echt zo’n bitch spelen die bijna haat in iemand opwekt. Dat je het vuur in hun ogen kan zien, of juist de angst. En wat was jij op een gegeven moment bang voor mij. Oh, je had die blik van je moeten zien toen ik je omver duwde. Werkelijk heerlijk!”

Ik kon het maar niet bevatten. ‘Er is dus gewoon de draak met me gestoken?’ Dacht ik bij mezelf. ‘Roos heeft echt met mijn gevoelens gespeeld hier!’

“Ik hoop dat we niet te ver waren gegaan voor je? Want je riep wel je stopwoord.” Vroeg Rosanne bezorgd.
“Euh…” Bracht ik overweldigd uit. Ik had geen idee hoe ik daarop moest antwoorden. Ik was dolblij dat er niets aan de hand was. Dat alles tussen mij en Rosanne gewoon goed was. Ik was overweldigd hoe goed Rosanne op mijn gedachten had ingespeeld en me zo wist te manipuleren. “Maar, ik zag in je ogen dat je teleurgesteld was. Je keek zo verdrietig!” Bracht ik moeilijk uit.
“Ja, het kan best wel kloppen dat ik er verdrietig uit zag.” Zei Rosanne zachtjes, terwijl ze nog steeds over mijn hoofd aan het aaien was. “Om eerlijk te zijn, vond ik het ook wel een beetje zielig voor je dat je dit moest doormaken. Ik vond het eigenlijk nog best wel wreed van mezelf dat ik het uiteindelijk toch nog ben gaan doen. Je zag er zo ongelooflijk zielig uit, echt waar Mark. Je had van die waterige puppy oogjes. Ik had soms zoveel moeite ermee om ernaar te kijken, dat ik soms even oogcontact moest verbreken zodat ik in mijn rol kon blijven. Dat ik niet de mindfuck zou verkloten doordat ik zou gaan grijnzen zoals we nu aan het doen zijn.”
“Ja, ze had er inderdaad erg veel moeite mee.” Ging Kiwi verder. “Maar Mark, hoe voel je je? Zijn we te ver gegaan? Wil je even een pauze? Even een momentje voor jezelf om het te bezinken?”

Ik gaf aan dat ik inderdaad even een momentje voor mezelf nodig had. Ik spendeerde ongeveer 10 minuten in de armen van Rosanne. Kiwi was naast ons gaan zitten en had ons beide omhelsd. Uiteindelijk verbrak ik de stilte.

“Jullie gingen inderdaad erg ver. Het was… Ik voelde me zo eenzaam op een gegeven moment. Ik was echt bang. Bang dat ik je kwijt zou raken Rosanne. En alsjeblieft, wil je me beloven dat je zoiets als dit nooit meer doet? Want ondanks dat ik me ongelooflijk klein ging voelen, voelde ik me er zo ongelooflijk naar bij. Kan je dat beloven Roos?”
“Belooft Mark, ik zal nooit meer op zo’n manier met je gevoelens spelen. Je hebt mijn woord.” Was Rosanne’s antwoord.

Zo spendeerde we nog een tijdje in elkaar armen en begon ik langzaam weer bij zinnen te komen. We spraken over onze gevoelens die los waren gekomen van het spel van daarnet. Uiteindelijk kuste ik Rosanne dankbaar en ook gaf ik Kiwi een dankbare kus op haar wang.

“Zo, ik begin eigenlijk wel honger te krijgen.” Merkte Kiwi op.
“Ik zou inderdaad ook wel wat willen eten.” Reageerde ik op Kiwi.
“Dan lijkt het me een goed idee om naar beneden te gaan en wat te gaan eten.” Was Rosanne’s antwoord.

Ik keek naar Rosanne en zag dat haar blik wel op een aparte manier op mijn gefixeerd was. Ik keek vervolgens naar Kiwi en zag dat zij precies dezelfde blik in haar ogen had. Zo’n blik van dat ze nog lang niet klaar met me waren.
“Euh… ik weet niet of ik klaar ben om wat te ondernemen, na wat we net hebben gedaan.” Reageerde ik vertwijfeld op de dames.
“Oh, maak je maar geen zorgen.” Zei Rosanne met een opkomende grijns op haar gezicht. “Koken is héééééééél therapeutisch hoor, slaafje”